Kunegunda Białopiotrowiczowa alias.: Une Polonaise (Eine Polin), La tante d'un orphelin, (ur. 1 lutego 1793 w Bobcinie, zm. 24 kwietnia 1883 w Radzikowie koło Warszawy) – polska publicystka, powieściopisarka, poetka, działaczka społeczna i emigrantka.
Życiorys Córka Romualda Giedroycia (generała majora wojsk litewskich), i Karoliny z Borzymowskich. Siostra Łucji Rautenstrauchowej i Józefa Stefana Giedroycia. Pierwsze nauki pobierała w domu w Bobcinie. Podczas pobytu Aleksandra I w Wilnie, została mianowana damą dworu jego żony. Dzięki przyjaznym kontaktom swego ojca z cesarzową Francji Józefiną, została także damą jej dworu. Podczas odwrotu Napoleona spod Moskwy, została wysłana przez ojca, z resztą rodziny (matką i rodzeństwem) na dwór cesarzowej Józefiny w Rueil-Malmaison, gdzie przebywała do roku 1814. Po powrocie do kraju, zamieszkała wraz z rodzicami w Warszawie, gdzie zaczęła bywać na salonach literackich, kształcąc się jednocześnie na uniwersytecie Ludwika Osińskiego W roku 1824, po śmierci ojca, poślubiła kuzyna Jerzego Białopiotrowicza (byłego kapitana wojsk Księstwa Warszawskiego, adiutanta jej ojca). W okresie powstania listopadowego agitowała w sprawie narodowej.