Alfabet ugarycki – alfabet klinowy używany od około roku 1500 p.n.e. do zapisywania języka ugaryckiego, wymarłego języka z grupy języków kananejskich. Nazwa języka pochodzi od miasta Ugarit w Syrii, w którym alfabet został odkryty. Alfabet zawiera 30 odrębnych liter. Inne języki (głównie hurycki) były także okazyjnie zapisywane w tym alfabecie w okolicach i na terenie miasta Ugarit, choć nie wszędzie.
Tabliczki gliniane zapisywane w mieście Ugarit są najwcześniejszym przykładem północnosemickich i południowosemickich porządków alfabetycznych, od których z kolei pochodzą alfabetyczne porządki używane w językach hebrajskim, greckim i łacińskim z jednej strony, a języku gyyz z drugiej strony. Pismo ugaryckie było zapisywane z lewej do prawej.
Pochodzenie Geneza alfabetu ugaryckiego pozostaje przedmiotem dyskusji. Uważa się, że został on opracowany lokalnie i nie jest bezpośrednią kontynuacją innych mezopotamskich systemów pisma klinowego, choć pewne podobieństwa części znaków sugerują związek z tradycją alfabetów zachodniosemickich.
Litery thumb|400px|Alfabet ugarycki
ʔa b b g g x d d h h w w z z ħ j j k k š ʃ l l m m n n s s p p q q r r ġ ɣ t t ʔi ʔu s2 / ś ?