W skład księstwa oprócz stołecznej Oleśnicy wchodziły wówczas także Milicz, Bierutów, Syców i Kąty Wrocławskie.
W rękach potomków Konrada I księstwo oleśnickie pozostało, aż do wymarcia miejscowej linii Piastów, to znaczy do 1492. Następnie księstwo znalazło się kolejno we władzy: Podiebradów (1495-1647), książąt wirtemberskich (1647-1792), książąt brunszwickich (1792-1884), wreszcie jako uposażenie dla następcy tronu niemieckiego (1884-1918). W 1683 r. wprowadzono w księstwie obowiązek szkolny.
W 1492 r. z księstwa oleśnickiego zostały wydzielone wolne państwa stanowe. Państwem żmigrodzkim władały kolejno rody Kurzbachów, Schaffgotschów i Hatzfeldtów. Państwem milickim rządził ród Kurzbachów, a od 1590 r. Maltzanów. W późniejszym okresie z państwa milickiego wydzielono wolne państwa stanowe w Sułowie, Cieszkowie i Nowym Zamku – Wierzchowicach. W 1489 wydzielono państwo sycowskie dla rodu von Haugwitz. Później rządzili w nim von Maltzanowie, von Braunowie, von Dohna-Schlobitten, von Biron-Kurland.
Zobacz też Książęta oleśniccy Herb księstwa oleśnickiego Księstwo bierutowskie
Przypisy
Oleśnica Kategoria:Historia Oleśnicy