Konrad VI Dziekan (oleśnicki) (ur. pomiędzy 1387 a 1391, zm. 3 września 1427) – książę oleśnicki, razem z braćmi, od 1416 roku.
Konrad VI był trzecim pod względem starszeństwa synem księcia oleśnickiego Konrada III Starego i jego nieznanego pochodzenia żony Guty. Podobnie, jak jego dwóch starszych (Konrad IV Starszy, Konrad V Kącki) i dwóch młodszych braci (Konrad VII Biały, Konrad VIII Młody), na chrzcie książę otrzymał imię Konrad, co było charakterystycznym zwyczajem tej linii piastowskiej.
W celu uniknięcia nadmiernego rozdrobnienia i tak już niewielkiej dzielnicy oleśnickiej Konrad VI, podobnie jak jego brat Konrad IV, wybrał karierę duchowną, nie rezygnując jednakże z życia publicznego. Głównym motywem takiego działania była chęć zdobycia jak największych wpływów politycznych na Śląsku.
Podobnie jak u Konrada IV, kariera Konrada VI rozwijała się błyskawicznie. Już w 1413 roku został on kanonikiem w kapitule wrocławskiej i scholastykiem w Głogowie, zaś rok później z nominacji biskupa Wacława został dziekanem.