Brał udział w akcji niesienia pomocy więźniom Majdanka.
Po wojnie, 27 lipca 1945 został mianowany z ramienia rządu przewodniczącym komisarycznym Okręgowej Izby Lekarskiej w Lublinie. W latach 1945–1953 był dyrektorem Miejskiego Szpitala Dziecięcego w Lublinie. W 1946 mianowany kierownikiem Kliniki Chorób Dzieci. Będąc konsultantem wojewódzkim wizytował i wspierał wszystkie oddziały dziecięce na Lubelszczyźnie, duży nacisk kładąc zwłaszcza na działania zmierzające do zmniejszenia umieralności niemowląt, a także na specjalistyczne szkolenie pediatrów i lekarzy wiejskich. W latach 1955–1956 był prodziekanem Wydziału Lekarskiego Akademii Medycznej.
Z zawartego w 1934 związku małżeńskiego (przerwanego rozwodem) z Zofią Marią z Obrąpalskich h. Lubicz miał dwóch synów: Wojciecha (ur. 1935) i Witolda (ur. 1939)Zofia Maria Obrąpalska h. Lubicz M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-04-22]..
Zmarł po długiej i ciężkiej chorobie 19 marca 1960 w Lublinie, pochowany na cmentarzu przy ulicy Lipowej (sektor 25b).