Witold Klepacki (ur. 7 marca 1897 w Krakowie, zm. 19 marca 1960 w Lublinie) – polski lekarz, pediatra, profesor.
Życiorys Urodził się w rodzinie Maksymiliana, pomocnika młynarskiego, i Józefy z Bankiewiczów. Ukończył szkołę powszechną we Lwowie i gimnazjum humanistyczne w Krakowie (maturę uzyskał w 1915). Będąc uczniem gimnazjum, podczas I wojny światowej wstąpił ochotniczo do Legionów Polskich i od sierpnia 1914 do maja 1915 walczył w 1 pułku piechoty na froncie wschodnim. W 1918 rozpoczął studia na Wydziale Lekarskim Uniwersytetu Jagiellońskiego. Wkrótce na polecenie władz uczelni kierował akcją masowych szczepień przeciwko ospie na Łemkowszczyźnie. W 1918 w batalionie akademickim walczył we wschodniej Małopolsce. Będąc stypendystą krakowskiego Szpitala Św. Łazarza, w 1919 prowadził pracownię analityczną na jego oddziale chorób zakaźnych. W latach 1919–1920 zatrudniony był jako asystent dyżurny w Klinice Położniczo-Ginekologicznej UJ. W latach 1920–1921 objąwszy tam etat zastępcy lekarza powiatowego zajmował się zwalczaniem epidemii duru i czerwonki w powiecie nowosądeckim. Po powrocie do Krakowa na UJ, pracował początkowo jako młodszy, potem starszy asystent w Zakładzie Anatomii Patologicznej.