Polityczna emerytura Po rezygnacji Foot zasiadł w tylnych ławach parlamentu. W Izbie Gmin zasiadał do 1992. Od 1987 był najstarszym brytyjskim deputowanym. Przemawiał w obronie Salmana Rushdiego, skazanego na śmierć przez ajatollaha Chomejniego. Popierał również interwencję na Bałkanach przeciwko Slobodanowi Miloševiciowi.
Foot pozostał aktywnym zwolennikiem jednostronnego rozbrojenia nuklearnego. Był również autorem wielu książek, m.in. biografii Aneurina Bevana i Herberta George’a Wellsa. Był wiceprzewodniczącym Towarzystwa Herberta George Wellsa.
Życie prywatne W 1949 poślubił Jill Craigie (zm. 1999), reżyserkę filmów dokumentalnych. Nie miał z nią dzieci.
Był kibicem Plymouth Argyle i był wieloletnim dyrektorem tego klubu. Z okazji swoich 90. urodzin został przez klub wpisany na listę zawodników i otrzymał koszulkę z numerem 90.
Przypisy
Bibliografia Simon Hoggart i David Leigh, Michael Foot: a Portrait, Hodder, 1981, . Mervyn Jones, Michael Foot, Gollancz, 1993, .