Skoczył ze spadochronem do okupowanej Polski w nocy 8/9 kwietnia 1942, w próbnym sezonie operacyjnym, w operacji lotniczej „Cravat”, po starcie z lotniska RAF Tempsford na placówkę odbiorczą „Łąka”, w okolicach miejscowości Guźnia, Drzewicz, 10 km od Łowicza. Razem z nim skoczyli: por. Adam Boryczka ps. Brona, kpt. dypl. Teodor Cetys ps. Wiking, kpt. dypl. Henryk Kożuchowski ps. Hora, por. Roman Romaszkan ps. Tatar, por. dypl. Alfred Zawadzki ps. Kos.
Od 8 kwietnia 1942 przydzielony jako zastępca szefa ds. wyszkolenia, od grudnia 1943 szef Oddziału III (operacyjnego) Komendy Obszaru Warszawa AK. 11 listopada 1943 awansowany na stopień kapitana. Współorganizator oraz instruktor Szkoły Młodszych Dowódców Piechoty. Od 27 do 29 lipcu 1944 w Mińsku, Sokołowie Podlaskim i Radzyniu, następnie ponownie w Warszawie. Odznaczony Krzyżem Walecznych po raz pierwszy.
W Powstaniu Warszawskim od 1 sierpnia 1944 w zastępstwie dowodził kompanią „Koszta”. Od 20 sierpnia 1944 prowadził natarcie w celu zdobycia PAST-y przy ul. Zielnej 37/39, uczestniczył w zdobyciu Komendy Policji na Krakowskim Przedmieściu, walkach o kościół św. Krzyża oraz uniwersytet. Od 10 września dowódca zgrupowania „Sosna”.