Spośród uczestników konklawe kardynał Carlo Barberini jako jedyny został mianowany jeszcze przez Innocentego X (1644–1655), dwóch (Bouillon i Acciaioli) przez Klemensa IX (1667–1669), sześciu przez Klemensa X (1670–1676), jedenastu przez Innocentego XI (1676–1689), czternastu przez Aleksandra VIII (1689–1691), a dwudziestu trzech przez Innocentego XII (1691–1700).
Nieobecni Ośmiu kardynałów nie przybyło na konklawe, w tym trzech Hiszpanów, dwóch Niemców, Francuz, Polak i Portugalczyk: Luis Manuel Fernández de Portocarrero (5 sierpnia 1669) – kardynał biskup Palestriny; arcybiskup Toledo i prymas Hiszpanii; przewodniczący Rady Regencyjnej Królestwa Hiszpanii Pierre de Bonzi (22 lutego 1672) – kardynał prezbiter S. Eusebio; arcybiskup Narbonne Leopold Karl von Kollonitsch (2 września 1686) – kardynał prezbiter S. Girolamo degli Schiavoni; arcybiskup Esztergom i prymas Węgier; minister stanu Austrii Augustyn Michał Stefan Radziejowski (2 września 1686) – kardynał prezbiter S. Maria della Pace; arcybiskup Gniezna i prymas Polski Pedro de Salazar Gutiérrez de Toledo OdeM (2 września 1686) – kardynał prezbiter S. Croce in Gerusalemme; biskup Kordowy Wilhelm Egon von Fürstenberg (2 września 1686) – kardynał prezbiter S.