Zjednoczone Księstwa Mołdawii i Wołoszczyzny (24 stycznia 1859 – 11 grudnia 1861), następnie Zjednoczone Księstwa Rumunii (11 grudnia 1861 – 1 lipca 1866) – początkowo unia personalna księstw Wołoszczyzny i Mołdawii, a od 1862 faktycznie zjednoczone państwo. Istniała w latach 1859–1866, przekształcona w Księstwo Rumunii (1866–1881). Na czele państwa stał domnitor (książę).
Historia lewo|mały|Proklamacja unii księstw Rumunii, Theodor Aman
Początek unii personalnej 24 stycznia 1859 roku Aleksander Jan Cuza został wybrany na Hospodara Wołoszczyzny. Zaledwie 19 dni wcześniej, 5 stycznia, został też wybrany na domnitora Mołdawii. Objęcie przez niego tronu obydwu państw złączyło je unią personalną, nazywaną Zjednoczonym Księstwem Mołdawii i Wołoszczyzny. Możliwość zjednoczenia obydwu państw powstała po wojnie krymskiej. Po przegranej Cesarstwa Rosyjskiego Rumuni zamieszkujący księstwa rozpoczęli aktywną kampanię propagującą zjednoczenie księstw. Aleksander, nowy domnitor obu księstw, od razu rozpoczął próby modernizacji kraju. System sprawiedliwości został zreformowany, zostały przeprowadzone reformy fiskalna oraz rolna, która zapewniła ziemię dla ponad 400 tysięcy rodzin chłopskich. Państwo adoptowało system metryczny pomiaru i wagi oraz wprowadziło nowy kodeks cywilny wykonany na podstawie francuskiego.