Podwrażliwość: wytwarzanie rytmicznych hałasów fascynacja urządzeniami elektrycznymi, wydającymi dźwięki natrętne spuszczanie wody w toalecie, odkręcanie kranów krzyki darcie papieru wielokrotne trzaskanie drzwiami lub zamykanie ich i otwieranie z różną siłą fascynacja przedmiotami piszczącymi, dźwięczącymi zamiłowanie do gwarnych i tłocznych miejsc Zachowania mają na celu dostarczanie sobie bodźców dźwiękowych w dużych ilościach. W odróżnieniu od dzieci nadwrażliwych słuchowo, te niedowrażliwe będą szczęśliwe, gdy inne osoby dołączą do nich w działaniach mających na celu zwielokrotnienie hałasu w otoczeniu.
Biały szum: zaabsorbowanie dźwiękami płynącymi z organizmu szybkie bieganie i zastyganie w bezruchu (wsłuchiwanie się w bicie własnego serca) hiperwentylacja kołysanie się wkładanie przedmiotów i palców do uszu przyjmowanie nienaturalnych pozycji ciała – stymulacja ucha wewnętrznego Zachowania te mają na celu próbę zredukowania nieprzyjemnych na ogół doświadczeń sensorycznych wyzwalanych przez układ nerwowy, znacznie rzadziej – ich wzmocnienie, jeżeli biały szum łączy się z niedowrażliwością.