W grudniu 2003 roku jednak, program przeszedł z fazy badawczej do rozwojowej i w kooperacji ze Stanami Zjednoczonymi, Japonia zaczęła tworzyć dwuwarstwowy system obrony antybalistycznej, łączący morski system obrony antybalistycznej w fazie środkowej Aegis/SM-3 Sea-based Midcourse Defense (SMD) i lądowy system obrony antybalistycznej w fazie terminalnej, oparty na rakietowym systemie antybalistycznym Patriot PAC-3.
Japonia zakupiła od USA dziewięć SM-3 Block I z zasobnikami MK 21 Mod 2 i częściami zamiennymi oraz dokumentacją techniczną, za 458 milionów dolarów US. Jest to uzbrojenie antybalistyczne niszczyciela rakietowego typu Kongō „Kongō” (DDG-173).
Od 2010 r. wszystkie niszczyciele japońskie systemu Aegis BMD są wyposażone w pociski SM-3.
Obecnie US Navy wspólnie z Japonią opracowują nową, jednogłowicową wersję antyrakiety Standard SM-3, wyposażoną w głowicę kinetyczną LEAP. Na wyposażeniu okrętów USA i Japonii ma się pojawić w 2016 roku. W przyszłości antyrakieta (SM-3 Block IIA) ma być wyposażona w technologię wielogłowicową MKV (Multiple Kill Vehicle).
Zobacz też Broń antysatelitarna
Przypisy
Kategoria:Pociski rakietowe serii Standard Kategoria:Amerykańskie pociski antybalistyczne Kategoria:RTX