Nanyang Huizhong (chiń. 南陽慧忠, pinyin Nányáng Huìzhōng; kor. 남양혜충 Namyang Hyech’ung; jap. Nanyō Echū; wiet. Nam Dương Huệ Trung; ur. 675, zm. 755) – chiński mistrz chan. Był także znany jako Zhong Guoshi (Nauczyciel Narodowy Zhong).
Życiorys Pochodził z dawnego Zhuji położonego ok. 40 km na południe od Hangzhou w prowincji Zhejiang. Jego rodowym nazwiskiem było Ran. Nie wypowiedział nawet jednego słowa do szesnastego roku życia. Nie mógł także przejść przez most przed domem jego rodziców. Klasztorne życie rozpoczął jako dziecko. Najpierw został uczniem mistrza Winai. Pewnego dnia do ich domu został zaproszony mistrz chan, który rozpoznał wielkie możliwości chłopca i posłał go do Szóstego Patriarchy chan Huinenga.
Po otrzymaniu przekazu Dharmy udał się na górę Baiya w Nanyang, gdzie w dolinie Dangzi rygorystycznie praktykował medytację i studiował sutry buddyjskie w odosobnieniu przez 40 lat.
Wiadomości o sławnym mnichu dotarły do stolicy i cesarz Suzong zaprosił go do miasta. W 761 r. mistrz wyruszył do stolicy i stał się nauczycielem trzech cesarzy: Suzonga, Xuanzonga i Daizonga.