Do wszystkich powstały teledyski, „I Am One” był niepublikowany aż do 2000. z powodu niezadowolenia zespołu z rezultatu.
Gish osiągnął w Stanach Zjednoczonych status platynowej płyty, do maja 2005 rozchodząc się w ilości 1,1 miliona egzemplarzy.
Historia "Rhinoceros” z tego albumu, napisany we wczesnym 1989 roku, był punktem zwrotnym w karierze zespołu. Do momentu jego napisania grali nowofalową muzykę spod znaku The Cure. Większość nowego, bardziej psychodelicznego materiału została zarejestrowana w lipcu 1989 roku podczas sesji z producentem Markiem Ignoffo. Nagrane podczas tej sesji 17 utworów użyte zostało na 9-utworowe demo Moon, singiel dla wytwórni Limited Potential i posłużyło jako wczesna baza albumu Gish.
Styl Album znacznie różni się od późniejszych wydawnictw zespołu. Posiada już charakterystyczne dla Corgana gitarowe melodie, ale piosenki mają bardziej rozbudowane konstrukcje bez podziału na zwrotki i refreny, w dużej mierze opierając się na kontrastach głośno/cicho, a teksty zamiast osobistej introspekcji poruszają się po rejonach symboliki i surrealizmu. Brzmienie jest bardzo psychodeliczne i żywe, pozbawione późniejszej ciężkości i agresji.