W styczniu 1993 Płaczkiewicz przeszedł do Sokoła Pniewy, który w tym samym roku wywalczył awans do Ekstraklasy. Dariusz Płaczkiewicz został uznany najlepszym bramkarzem II ligi sezonu 1992/93. W sezonie 1994/95 został wyróżniony Złotym Butem – nagrodą dla najlepszego piłkarza Wielkopolski w plebiscycie Dziennika Poznańskiego. W Pniewach oprócz Płaczkiewicza występowali m.in. Krzysztof Nowak, Tomasz Rząsa i Tomasz Kos.
W przeniesionym z Wielkopolski do Tychów Sokole Płaczkiewicz występował do sezonu 1995/96. Był podopiecznym między innymi Bogusława Kaczmarka i Janusza Białka. W styczniu 1996 oddał miejsce między słupkami Jerzemu Dudkowi i został trenerem bramkarzy. Od lipca 1996 roku był zastępcą trenera Marka Kostrzewy.
Choroba Po odejściu z tyskiego Sokoła Dariusz Płaczkiewicz, jako bardzo doświadczony bramkarz wyjechał na Wyspy Owcze. Tam lekarze wykryli u niego złośliwy nowotwór kości. Leczeniu poddał się w szpitalu w Piekarach Śląskich. Szybkie usunięcie kości uratowało Dariusza Płaczkiewicza przed amputacją nogi, a nawet przed śmiercią. Przerzuty nie nastąpiły.