Wilhelm został księciem Akwitanii po śmierci swojego ojca w 1126 r. Podobnie jak Wilhelm IX jego następca był mecenasem trubadurów, muzyków i literatów. Sam dobrze wykształcony dbał o należytą edukację swoich córek, co było ewenementem w ówczesnej Europie, gdzie większość władców była analfabetami.
Książę był również aktywnym graczem na międzynarodowej scenie politycznej. Sprzymierzony z hrabią Andegawenii Godfrydem V brał udział w najazdach na Normandię i Francję. W polityce wewnętrznej walczył z sukcesami o koalicją wrogich mu wasali z rodów Lusignanów i Parthenay'ów. Po schizmie 1130 r. Wilhelm popierał antypapieża Anakleta II przeciwko papieżowi Innocentemu II. Czynił to wbrew stanowisku swoich biskupów. Dopiero w 1134 r., po namowach Bernarda z Clairvaux, porzucił sprawę Anakleta i przeszedł na stronę Innocentego.
W 1137 r. Wilhelm wyruszył na pielgrzymkę do Santiago de Compostela, ale zmarł w trakcie podróży (podejrzewano otrucie). Na łożu śmierci wyraził wolę, aby opiekunem jego 15-letniej córki Eleonory został król Francji Ludwik VI Gruby, który miał również znaleźć dziewczynie godnego męża. Ludwik chętnie przyjął protektorat nad Andegawenią i wydał Eleonorę za swojego syna i następcę Ludwika VII.
Bibliografia
Kategoria:Władcy Akwitanii Kategoria:Władcy Poitiers Kategoria:Urodzeni w 1099 Kategoria:Zmarli w 1137 Kategoria:Ludzie urodzeni w Tuluzie