Dwa lata później został członkiem kolejnych komitetów wojskowych i inspektorem Armii Holandii.
W roku 1804 został awansowany przez Napoleona na stopień marszałka Francji, głównie za zasługi pod Valmy. W 1807 roku Napoleon nadał mu tytuł księcia Valmy, a także nagrodził posiadłością ziemską Johannisberg.
Po abdykacji Napoleona w 1814 roku przeszedł na stronę Burbonów, natomiast podczas Stu Dni pozostał na uboczu. Został członkiem Izby Parów uchodząc za liberała. Zmarł w Paryżu, w testamencie zarządził, by pod Valmy wzniesiono pomnik ku czci poległych żołnierzy i by u jego stóp złożyć jego serce.
Napoleon cenił go jako sprawnego organizatora służb wojskowych.
Odznaczenia Wielki Orzeł Legii Honorowej Krzyż Wielki Orderu Świętego Ludwika Krzyż Wielki Orderu Orła Czerwonego (Królestwo Prus) Krzyż Wielki Orderu Orła Złotego (Królestwo Wirtembergii) Krzyż Wielki Orderu Wierności (Wielkie Księstwo Badenii)
Galeria
Przypisy
Bibliografia
Marian Kujawski, Z bojów polskich w wojnach napoleońskich, Maida – Somosierra – Fuengirola – Albuera, Nakł.