Ze względu na wysoką awaryjność skrzyni biegów nie kontynuowano dalszych zakupów tej odmiany.
W latach 1985–1987 do przedsiębiorstw PKS trafiała wersja 280.53. Model ten dostosowany został do realizacji przewozów podmiejskich, poprzez zastosowanie zmodernizowanej 5-biegowej skrzyni biegów Csepel ASH-75.2-B6 oraz mostu napędowego MVG 118.84.
W latach 1988–1992 w zakładach remontowych MZK Warszawa przy ul. Włościańskiej i Lubelskich Zakładach Naprawy Samochodów w Lublinie zmontowano 140 Ikarusów 280.T4. Ich produkcja polegała na obcięciu tylnego pomostu autobusu 260.04, montażu przegubu i podpięcia sekcji B od kasowanego egzemplarza modelu 280, niezależnie od podtypu. Wozy tego typu były eksploatowane w Warszawie (132 sztuki), Opolu (3 sztuki) i w PKS Sokołów Podlaski (5 sztuk). W stolicy zakończono ich eksploatację w 2001 roku na fali dostaw autobusów MAN NG313 i Solaris Urbino 15. Do naszych czasów zachował się pojazd o numerze 9009 (przebudowany w 1989 roku). W Warszawie służył jako pojazd nauki jazdy. W 2002 roku został sprzedany Towarzystwu Miłośników Miasta Bydgoszczy. Obecnie stoi niesprawny na prywatnej posesji w Paterku k. Nakła nad Notecią.