robustus.
Ogon był prymitywny, lecz mimo to bardziej zaawansowany ewolucyjnie niż ten występujący w rodzaju Sinosauropteryx. Liczył około 30 kręgów i pokryty był długimi nawet na 150mm piórami nadającymi mu wygląd liścia palmy. Kończyny biodrowe długie. Stopa posiadała 4 palce z czego 2 i 3 były najdłuższe. I palec zredukowany, przesunięty w kierunku grzbietowym i przeciwstawny do palca 3, współtworzył narząd chwytny. Wydaje się, iż pomimo występowania o 15 mln lat później w zapisie kopalnym gatunek ten był bardziej prymitywny i posiadał mniej ptasich cech niż Archeopteryx lithographica.
Ekologia Na podstawie uzębienia udało się ustalić, iż zwierzę było roślinożerne. Adaptacje do wspinaczki sprawiają, iż posądza się je o spędzanie przynajmniej część czasu na drzewach. Najpewniej na gałęziach wypoczywało lub kryło się przed drapieżnikami.
Zdolność do lotu Zarówno stosunkowo niewielka rozpiętość skrzydeł, brak adaptacji szkieletu, jak i wreszcie symetryczne pióra, którymi były one pokryte dowodzą, iż zwierzę to nie było zdolne do lotu aktywnego, a plan budowy, który prezentowało, nie predysponował go również do szybowania. Wydaje się, iż potrafiło jedynie spowalniać upadki.
Gatunki Obecnie do rodzaju zaliczamy jeden gatunek Protarcheopteryx robustus.
Przypisy
Kategoria:Owiraptorozaury Kategoria:Dinozaury Azji Kategoria:Dinozaury kredy