Po wyjściu z wojska wznowił pracę w samorządzie powiatowym. Od 4 października do 13 listopada 1937 r. odbył ćwiczenia rezerwy w 17 pp jako dowódca plutonu karabinów maszynowych. 22 września 1938 r. został awansowany na podporucznika rezerwy ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1938. Przydział mobilizacyjny dostał do 38 pp Strzelców Lwowskich, na dowódcę III plutonu ckm. 20 czerwca 1938 roku rozpoczął pracę jako pracownik umysłowy w Polskich Kolejach Państwowych na stacji w Rozwadowie. W 1939 r. ożenił się.
Wojna W końcu sierpnia 1939 roku dostał imienne wezwanie mobilizacyjne. Między 3 a 4 września pułk został zmobilizowany, a następnie na stacji kolejowej Przemyśl Bakończyce załadowany do pociągów i wysłany w kierunku Jarosławia – Tarnowa. Z Tarnowa transporty z wojskiem kierowano do Tuchowa i Gromnik, a tam po wyładowywaniu kierowano je w kierunku rzeki Dunajec koło Zakliczyna. Zadaniem pułku i 24 DP, do które organizacyjnie przynależał, była obrona linii rzeki Dunajec. 24 DP walczyła w składzie Armii Karpaty gen. Kazimierza Fabrycego.