W kamerach (nie tylko przemysłowych) obecnie stosuje się przetworniki wykonywane w następujących technologiach: CCD () – to przetwornik oparty na zasadzie gromadzenia na sensorze ładunku pojawiającego się pod wpływem światła. Technologia wykonywania takich przetworników, choć opracowana jako pierwsza, jest droga i dostępna tylko nielicznym firmom. CMOS () – to przetwornik produkowany w oparciu o technologię wytwarzania układów scalonych, gdzie światło steruje bramką tranzystora będącego pojedynczym sensorem. Technologia ta jest tania, dostępna wielu firmom, pozwala na rewolucję cenową, ponieważ do tej pory przetwornik zawierał w sobie ok. 40% kosztów układu elektronicznego kamery. Jednym z elementów oceny jakości przetwornika jest ilość elementów światłoczułych – pikseli. Proste kamery posiadają 320.000 punktów (pikseli), natomiast kamery wyższej klasy nawet 5 milionów. Kamery o ilości pikseli powyżej miliona nazywane są megapikselowymi.
Kamery przemysłowe, ze względu na docelowe miejsce pracy, można podzielić na: zewnętrzne – w specjalnej obudowie z grzałką i oświetlaczem podczerwieni, poprawiającym jakość obrazu w nocy; wewnętrzne – kompaktowe lub przykryte specjalną szklaną kopułką (tzw.