W 1244 została oskarżona o spiskowanie przeciwko francuskiemu królowi i uciekła do opactwa Fontevraud – tam zmarła 31 maja 1246. Tam też została pochowana. Po tym wydarzeniu większość jej dzieci, nie mając przyszłości we Francji przeniosło się do Anglii na dwór ich przyrodniego brata – króla Henryka III Plantageneta.
Życie prywatne Z pierwszego małżeństwa Izabela miała pięcioro dzieci, w tym: Henryka III (1207–1272), króla Anglii, Ryszarda z Kornwalii (1209–1272), antykróla Niemiec, 3-krotnie żonatego w tym z Sanchią Prowansalską (siostrą dwóch królowych: Małgorzaty i Eleonory), Joannę Angielską (1210–1238), od 1221 żonę Aleksandra II – króla Szkocji, Izabelę Angielską (1214–1241), od 1235 żonę Fryderyka II – cesarza rzymskiego, Eleonorę Angielską (1215–1275), od 1224 żonę Wilhelma Pembroke'a, a od 1239 Szymona V de Montfort – hrabiego Leicester.