W 1981 otrzymał habilitację, a 1991 tytuł i stanowisko profesora zwyczajnego.
Należał do licznych stowarzyszeń i komisji: był prezesem Sekcji Biblistów Polskich przy KEP, członkiem Komisji Episkopatu do Dialogu z Judaizmem, Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i st. Naukowych przy prezesie Rady Ministrów, Catholic Biblical Association, Associazione Biblica Italiana, Asociazione Biblica Salesiana, Studiorum Novi Testamenti Societas, Towarzystwa Naukowego KUL (w 1981–1986 był sekretarzem generalnym). W latach 1998–2008 członek Papieskiej Komisji Biblijnej.
Obszarem zainteresowań naukowych ks. Rubinkiewicza była literatura międzytestamentalna, a zwłaszcza apokryficzna Starego i Nowego Testamentu.
Publikacje Ks. Rubinkiewicz ma w dorobku ok. 120 publikacji, m.in.: Die Eschatologie von Henoch 9-11 und das Neue Testament, Klosternneuberg 1984, L'Apocalypse d'Abraham en vieux slave, Lublin 1987, Geografia e archeologia biblica (flora e fauna biblica), Cremisan 1987. Apokryfy Starego Testamentu; praca zbior. pod red. R.