W 1948 wróciła do Polski pod nazwiskiem Conti. Za namową Marka Edelmana rozpoczęła studia na Akademii Medycznej w Warszawie. W 1950 wyszła za mąż za Ignacego Waniewicza (pierwotnie Weinberg, ale namówiła go na zmianę nazwiska). Urodziła córkę Jankę. Pracowała jako dziennikarka w prasie młodzieżowej, początkowo w „Pokoleniu”, potem w „Nowej Wsi”.thumb|240px|Szablon autorstwa 3fali przedstawiający Irenę Gelblum wykonany na warszawskiej WoliZ Polski wyjechała w 1968 na fali antysemickiej kampanii, gdy zwolniono ją z pracy. Po rozwodzie z Waniewiczem wyszła za Antonia di Mauro, redaktora organu prasowego włoskiej komunistycznej partii „l'Unita”. Mając włoskie dokumenty, wyemigrowała. Małżeństwo przetrwało 2 lata. Przed wyjazdem do Włoch poznała innego mężczyznę, z którym była związana do swej śmierci.
Studiowała literaturę. Skończyła Instytut Dantego w Rzymie i uniwersytet dla cudzoziemców w Perugii. Tłumaczyła na język włoski wiersze ks. Jana Twardowskiego, przekładała prozę, opracowała antologie poezji polskiej po włosku, pracowała jako dziennikarka, pisała wiersze. Po 1980 zaczęła pisać i wydawać w języku polskim.
Pod koniec życia wróciła do Polski.