Procentowy udział w populacji miast krymskich (2001) Sewastopol (Aqyar) – 0,1% Symferopol (Aqmescit) – 7% Kercz (Keriç) – 1% Eupatoria (Kezlev) – 7,8% Jałta (Yalta) – 1,3% Teodozja (Kefe) – 4,6% Dżankoj (Canköy) – 8,1% Krasnoperekopsk (Yañı Qapu) – 3% Ałuszta (Aluşta) – 1,9% Saki (Saq) - 5,8% Bakczysaraj (Bağçasaray) – 18,7% Armiańsk (Ermeni Bazar) – 3,5% Biłohirśk (Qarasuvbazar) – 27,8% Sudak (Sudaq) – 9,8% Szczołkine (Şçolkino) – 0,8% Inkerman (İnkerman) – 0,3% Stary Krym (Eski Qırım) – 29,2% Ałupka (Alupka) – 1,7% Bałakława (Balıqlava) – 0,1%
Historia mały|Wielki Meczet Chan-Dżami – tatarski meczet w Bakczysaraju Tatarzy krymscy przybyli do Europy wraz z ekspansją Imperium mongolskiego. Po rozpadzie Złotej Ordy utworzyli Chanat Krymski, obejmujący zasięgiem większość Krymu, południowe obszary dzisiejszej Ukrainy oraz część Kubania. Chanat, zależny od Imperium Osmańskiego, wielokrotnie najeżdżał i łupił ościenne kraje, Polskę i Rosję, wciągając Turcję w wojny z sąsiadami. W 1783 Chanat Krymski został anektowany przez Imperium Rosyjskie. Od tego momentu rozpoczął się stopniowy napływ osadników rosyjskich i ukraińskich, na skutek czego na początku XX wieku Tatarzy stanowili już mniejszość na Krymie.