Opowiadanie przetłumaczono na języki czeski (jako Nový Tarzan, 1929) i francuski (tłumaczenie samego Langego, opublikowane w Le Messager Polonais, 1925).
Fabuła W kompleksie sanatoryjno-naukowym, w laboratorium w Afryce Północnej, na granicy między Algierią i Marokiem, amoralni francuscy biznesmeni i naukowcy przeprowadzają eksperymenty odmładzania, takie jak przeszczepianie małpich narządów płciowych, a nawet mózgów ludziom. Wśród hodowanych w laboratorium szympansów znajduje się jeden okaz, który przewyższa intelektualnie pozostałe. Asystuje on nawet ludziom podczas operacji. Staje on na czele buntu przeciw eksperymentatorom; zaczyna leczyć szympansy, przeprowadza analogiczne operacje na porwanych ludziach, którzy stają się w ten sposób niechcianymi dawcami. Pod koniec opowiadania ludzie opuszczają opanowane przez małpy laboratorium, a szympansy wracają do lasu.
Odbiór Opowiadanie doczekało się szeregu recenzji w prasie polskiej, czeskiej i francuskiej w latach 20. XX wieku.
W 1926 roku dla „Kuriera Literacko-Naukowego” zbiór opowiadań Nowy Tarzan. Opowiadania wesołe i niewesołe zrecenzował Tadeusz Sinko (podpisany jako „S. K.”).