Bierze udział w powstaniu warszawskim. Zostaje przydzielona do Zgrupowania „Radosław”, do plutonu „Torpedy” Tadeusza Jackowskiego, na barykadę „Lisa Kuli”, na rogu Żytniej i Okopowej. Walczy następnie na Starówce (łączniczka płk. Karola Ziemskiego „Wachnowskiego”), a po przejściu kanałami w Śródmieściu i ponownie w Zgrupowaniu „Radosław” na Czerniakowie. Z Czerniakowa wraz z rannymi przeprawia się na prawy brzeg Wisły. Początkowo zostaje aresztowana przez NKWD. Zwolniona udaje się do Białegostoku w poszukiwaniu matki. Pod koniec 1944 ponownie aresztowana i wywieziona przez NKWD do obozu nr 41 w Ostaszkowie.

Po powrocie do Polski w 1946 pracuje jako kierownik pracowni lub zespołu w Biurze Odbudowy Stolicy, w Zrzeszeniu Osiedli Robotniczych i w Biurze Projektów Warszawa-Południe, a następnie jako adiunkt w Instytucie Urbanistyki i Architektury, Instytucie Kształtowania Przestrzeni i Ochrony Środowiska oraz własnej pracowni. Należała do SARP-u i TUP-u. Była rzeczoznawcą SARP-u.

Pochowana na cmentarzu Powązkowskim (Stare Powązki) – kw. 188 rz. 3 grób 40/41.