Grupa zawiesiła działalność po wydaniu w 1990 roku płyty z największymi przebojami w języku angielskim. Powodem rozpadu zespołu były zdrowotne problemy Huberta Kemmlera. Po wyzdrowieniu, w połowie lat 90., Kemmler powrócił z nowym materiałem nagranym bez wyżej wspomnianych muzyków i długoletnich przyjaciół. Nowa, świetnie wyprodukowana płyta to mieszanka muzyki pop z klasycznymi elementami i głębokimi, osobistymi tekstami. Pod względem artystycznym była godnym uwagi powrotem jednak pod względem komercyjnym nie zyskała uznania szerszej publiczności. Płyta Hubert Kah i promujący ją singel C’est la vie dowiodły artystycznego rozwoju Kemmlera, który odszedł od stylistyki dyskotekowej i nurtu new romantic w stronę muzyki bardziej uduchowionej i osobistej. Po niepowodzeniu tego krążka Kemmler wycofał się ze sceny na kolejne kilka lat, żeby w 2005 roku zaskoczyć fanów zupełną zmianą wizerunku i nową płytą Seelentaucher, w której udało się mu połączyć ducha muzyki dyskotekowej, elektronicznej z lirycznymi balladami.