W 1892 ukończył VIII klasę ze stopniem celującym i zdał egzamin dojrzałości z odznaczeniem w C. K. Gimnazjum Arcyksiężniczki Elżbiety w Samborze (w jego klasie był m.in. Roman Negrusz). Ukończył studia na Wydziale Prawa Uniwersytetu Lwowskiego, a w 1897 obronił tamże doktorat. Podobnie jak ojciec Michał i brat Mieczysław w okresie zaboru austriackiego w ramach autonomii galicyjskiej wstąpił do służby wymiaru sprawiedliwości Austro-Węgier. Jako auskultant C. K. Wyższego Sądu Krajowego we Lwowie od ok. 1898 był auskultantem w C. K. Sądzie Krajowym we Lwowie. Odbył aplikację sądową i w 1899 złożył egzamin sędziowski. Od ok. 1899 do ok. 1902 był adiunktem w C. K. Sądzie Powiatowym w Brodach•. Później, od ok. 1906 do ok. 1912 był adwokatem we Lwowie w obrębie lwowskiego Sądu Krajowego•••••. W 1907 habilitował się na podstawie rozprawy habilitacyjnej O mieszkaniu wedle procedury austriackiej. Odbył także studia w Berlinie. Od ok. 1908 był docentem prywatnym austriackiego prawa procesowego cywilnego na Wydziale Prawa i Umiejętności macierzystej uczelni we Lwowie•, od 1910 profesorem nadzwyczajnym•, a w marcu 1916 profesorem zwyczajnym prawa procesowego cywilnego na Uniwersytecie Lwowskim•. W połowie 1917 został wybrany dziekanem Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego na rok akademicki 1917/1918. Od ok.