W 1904 papież Pius X udzielił Komisji uprawnień do nadawania tytułów akademickich w zakresie nauk biblijnych.
W działalności Komisji wyróżnia się pięć okresów: Założenie komisji i pierwsze orzeczenia (do 1915) Okres międzywojenny (1915-1939) Pontyfikat Piusa XII (1939-1958) Okres Soboru (1959-1970) Komisja Biblijna w nowym kształcie (po 1971)
Wczesne orzeczenia PKB W latach 1905–1915 Komisja wydała 15 orzeczeń. Były one sformułowane jako dubia et responsa - czyli lakoniczne odpowiedzi (affirmative lub negative) na sformułowane w skomplikowany sposób wątpliwości.
Lista orzeczeńNumery rzymskie zostały nadane przez zbiór Enchiridion biblicum z 1927, w którym wydano wszystkie dotychczasowe orzeczenia: (I) Orzeczenie o cytatach domyślnych (de citationibus implicitis) w Piśmie Świętym (13 lutego 1903); (II) Orzeczenie o księgach bądź tekstach biblijnych o zabarwieniu historycznym (23 czerwca 1905); (III) Orzeczenie o Mojżeszowej autentyczności Pięcioksięgu (27 czerwca 1906); (IV) Orzeczenie o autentyczności i historyczności czwartej Ewangelii (29 maja 1907); (V) Orzeczenie o charakterze (de indole) i autorze Księgi Izajasza (28 czerwca 1908); (VI) Orzeczenie o historyczności trzech pierwszych rozdziałów Księgi Rodzaju (30 czerwca 1909); (VII) Orzeczenie o autorstwie Psalmów i czasie ich powstania (1 maja 1910);