Pełniejsze linie przekazu szkoły linji – poniżej.
Pierwsza liczba oznacza liczbę pokoleń mistrzów od 1. Patriarchy indyjskiego Mahakaśjapy.
Druga liczba oznacza liczbę pokoleń od 28/1 Bodhidharmy, 28 Patriarchy Indii i 1 Patriarchy Chin. 37/10. Huangbo Xiyun (zm. 850) 38/11. Linji Yixuan (ur. pom. 810 a 815, zm. 27.5.866) szkoła linji 39/12. Xinghua Cunjiang (830–888) 40/13. Nanyuan Huiyong (860–930) (także Baoying) 41/14. Fengxue Yanzhao (896–973) 42/15. Shoushan Xingnian (926–993) (także Baoying Sheng/Xingnian) 43/16. Fenyang Shanzhao (947–1024) ekspansja na południe Chin 44/17. Ciming Chuyuan (968–1039) (także jako Shishuang Chuyuan) 45/18. Yangqi Fanghui (992–1049) szkoła yangqi 45/18. Huanglong Huinan (1002–1069) szkoła huanglong
Okres kryzysu Buddyzm, a tym samym szkoła chan, która była dominującą w nim siłą, rozwijał się jeszcze w okresie dynastii Song i nawet w okresie dynastii Yuan. Jednak już wiek XV i XVI są okresem głębokiego kryzysu buddyzmu. Szkoła chan zapadła w głębokie uśpienie. Jak głęboka to była zapaść świadczy to, że w okresie ponad 150 lat od końca XIV w. do początków XVI w. zanotowano tylko cztery nazwiska mistrzów chan.