Materiał wilgotniejszy łatwiej poddaje się naciskowi, lecz ściany pozostaną grubsze.
Etapy pracy na kole garncarskim Nakładanie gliny na toczek Centrowanie Wyciąganie stożka Zgniatanie stożka Otwieranie Wyciąganie ścianki Formowanie kształtu właściwego Wykończenie Zdobienie Odcinanie i zdejmowanie naczynia. Niektóre szczególnie delikatne naczynia, np. talerze, są zdejmowane razem ze specjalną podkładką, by nie dotknąć ich dłońmi.
Historia Koło garncarskie znane było już w Mezopotamii, gdzie pojawiło się ok. 3200 roku p.n.e. Jego wynalezienie pozwoliło na „masową” produkcję naczyń ceramicznych.
Mitologia egipska podaje, iż pradawny bóg Górnego Egiptu Chnum, stwórca człowieka, ulepił go z gliny na kole garncarskim. Wierzenia te ukazują, jak ważnym narzędziem było koło garncarskie, i jakim szacunkiem darzono rzemiosło garncarskie w starożytnym Egipcie.
Koła garncarskie znane były w Grecji od ok. 1800–1600 p.n.e. a w Italii od VIII w. p.n.e. Na ziemie dzisiejszej Polski wynalazek koła garncarskiego przybył prawdopodobnie ok. 300 roku p.n.e. wraz z Celtami. Od III w. p.n.e. znany był na Śląsku, a od II w. p.n.e. w Małopolsce.
Najbardziej znane w Polsce stanowisko archeologiczne, gdzie znaleziono ceramikę wytwarzaną na kole garncarskim, znajduje się w okolicach krakowskiej Nowej Huty.
Przypisy
Kategoria:Garncarstwo garncarskie Kategoria:Urządzenia Kategoria:Historia techniki