Po kapitulacji stolicy przebywał w niewoli niemieckiej: początkowo w Oflagu II A Prenzlau, potem w II B Arnswalde, II D Gross-Born i Sandbostel k. Bremy. Podczas pobytu w Oflagu II B Arnswalde od 20 grudnia 1940 do 28 września 1941 roku był polskim komendantem (najstarszym). Czas pobytu w niewoli wykorzystał do spisania wspomnień z walk wrześniowych. Po oswobodzeniu przez Anglików przebywał w 112 ośrodku byłych jeńców w Delmenhorst, gdzie opracował sprawozdanie z walk swego pułku.
Do kraju wrócił w 1947 roku i zamieszkał we Wrocławiu. Utrzymywał się pracując fizycznie. Pochowany został na cmentarzu parafialnym przy ul. Raszkowskiej w Krotoszynie (kwatera wojskowa, sektor 3W-6-8). Grób jego wymieniany jest jako miejsce godne odwiedzenia.
Ordery i odznaczenia Krzyż Złoty Orderu Wojennego Virtuti Militari (1939) Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 5254 (1922)Dekret Naczelnika Państwa L. 8275 V. M. Adj. Gen. z 1922 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 8, s. 249) Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1936) „za zasługi w służbie wojskowej”. Krzyż Walecznych (dwukrotnie, po raz drugi w 1921)Rozkaz Ministra Spraw Wojskowych L. 2142 z 1921 r. (Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 1, s. 80) Złoty Krzyż Zasługi (10 listopada 1928)M.P. z 1928 r. nr 260, poz.