91..
Unia z Aragonią Jego małżeństwo z Petronelą Aragońską w 1137 pozwoliło mu włożyć na skronie koronę aragońską. Rajmund Berengar IV był aż do swej śmierci hrabią Barcelony oraz księciem Aragonii i Katalonii. Syn Ramona i Petronili Alfons II został pierwszym królem Aragonii i zarazem hrabią Barcelony. W 1258 r. Jakub I Zdobywca na podstawie traktatu z Corbeil, uniezależnił oficjalnie hrabstwo Barcelony spod wpływu Franków.
Od 1162 tytuły króla Aragonii i hrabiego Barcelony były dziedziczone przez wszystkich królów Aragonii. Mimo wszystko hrabiowie posiadali wewnątrz Korony praktycznie absolutną niezależność, utrzymując własne dwory i prawa (fueros). Fueros (odrębne prawa) hrabstwa Barcelony utrzymały się nienaruszone, aż do zniesienia ich w 1714 roku przez Dekrety de Nueva Planta. Narzucono wtedy prawa kastylijskie, które obowiązywały do wprowadzenia demokracji.
W formalnej tytulaturze królów Hiszpanii tytuł hrabiego Barcelony przetrwał do czasów współczesnych.
Zobacz też
Hrabiowie Barcelony
Przypisy
Kategoria:Historyczne państwa na Półwyspie Iberyjskim Kategoria:Średniowieczna Hiszpania