Aby udowodnić wszystkim, że wcale nie jest gorszy od innych, zaczął wyprzedzać program i w trakcie trzeciej klasy udało mu się przenieść do swoich równolatków. Dla Becka był to dowód na to, że nie poddając się i podejmując wyzwania, można przezwyciężyć trudności. Po szkole podstawowej uczył się w Hope High School, gdzie m.in. redagował szkolną gazetkę. Następnie, tak jak jego starsi bracia, dostał się na Uniwersytet Browna. Tam skupił się na filologii angielskiej i politologii. Uczęszczał również na zajęcia ze sztuki, muzyki i księgowości. W 1942 Beck ukończył studia na Uniwersytecie Browna z wyróżnieniem, dołączając tym samym do stowarzyszenia Phi Beta Kappa. W czasie stażu w Hillel Foundation na Uniwersytecie Browna Beck poznał swoją przyszłą żonę Phyllis Whitman. Ślub odbył się 4 czerwca 1950 w synagodze Temple Emanu-El w Providence.
Studia i początki praktyki Studiował medycynę na Uniwersytecie Yale. Początkowe zainteresowanie psychiatrią opadło, gdy Beck stwierdził, że „koncepcje Kraepelina są nihilistyczne i nie mogą satysfakcjonować lekarza, natomiast podejście psychodynamiczne jest zbyt ezoteryczne i «miękkie», ponadto nie dysponuje przekonującymi dowodami na oparcie teorii”.