13 Dywizja Pancerna (niem. 13. Panzer-Division) – niemiecka dywizja pancerna z okresu II wojny światowej, uczestniczyła w ataku na Związek Radziecki.
Historia Dywizja została sformowana na podstawie rozkazu z 11 października 1940 roku ze stacjonującej w Wiedniu 13 Dywizji Piechoty. W latach 1940–1941 stacjonowała na terenie Rumunii, gdzie została przerzucona w listopadzie 1940 roku, a jej utrzymanie kosztowało państwo rumuńskie 100 milionów lei miesięcznie. W maju 1941 roku został przerzucona na Śląsk a 22 czerwca wzięła udział w ataku na Związek Radziecki.
W czerwcu 1941 roku licząca 147 czołgów dywizja została włączona w skład 1 Grupy Pancernej Grupy Armii Południe, w składzie której wzięła udział w ataku na ZSRR. W dniu napaści na Związek Radziecki miała do dyspozycji: 45 szt. Pz I, 71 szt. Pz II, 20 szt. Pz III i 13 szt. Pz IV. Walczyła w tym czasie na południowym odcinku frontu wschodniego do października 1942 roku.
W październiku 1942 roku weszła w skład nowo utworzonej Grupy Armii A brała udział w ofensywie mającej na celu zajęcie Kaukazu. W rejonie Kaukazu walczy do lutego 1943 roku, po czym wycofała się na Kubań i walczyła tam do września 1943 roku. Następnie wycofała się na teren Ukrainy, gdzie walczy m.in. w styczniu 1944 roku pod Krzywym Rogiem.