Po zakończeniu wojny została gruntownie odrestaurowana, a w latach 1927–1929 wykonano wewnątrz nowe malowidła, z zewnątrz otynkowano oraz wymieniono dach na nowy.

Podczas II wojny światowej, po wkroczeniu wojsk niemieckich do Stanisławowa w 1941 roku, synagoga została zdewastowana. Po zakończeniu wojny została prowizorycznie wyremontowana.

Obecnie synagoga służy w połowie lokalnej społeczności żydowskiej. Mieści się w niej skromna sala modlitewna oraz biura gminy. Druga część synagogi jest wykorzystywana jako salon meblowy.

Architektura Murowany budynek synagogi wzniesiono na planie prostokąta, w stylu mauretańskim z domieszką neorenesansu. Wewnątrz w zachodniej części znajduje się przedsionek, z którego wchodziło się do głównej sali modlitewnej, którą z trzech stron otaczały galerie dla kobiet. Całość posiadała 300 miejsc siedzących.

Na ścianie wschodniej znajduje się apsyda, w której umieszczony był dawniej mauretański aron ha-kodesz. Pierwotnie w narożnikach synagogi znajdowały się cztery wieże nakryte cebulastymi kopułami z iglicami z gwiazdami Dawida.

Przypisy

Linki zewnętrzne na portalu Wirtualny Sztetl

Stanisławów Kategoria:Obiekty sakralne w Iwano-Frankiwsku