Po powrocie do Anglii w 1948 został komendantem Imperialnego Kolegium Obrony, a następnie szefem Imperialnego Sztabu Generalnego.
Gubernator generalny Australii W 1953 – wciąż pozostając żołnierzem służby czynnej – przyjął nominację na gubernatora generalnego Australii, pełniąc tę głównie ceremonialną funkcję bez większych kontrowersji. Choć w przeciwieństwie do swojego poprzednika – rodowitego Australijczyka – nie miał wcześniej poważniejszych związków z tym krajem, sympatię wzbudzała jego bohaterska postawa podczas niezwykle ważnej dla historii australijskiego oręża bitwy o Gallipoli. O ciepłym stosunku Australijczyków do jego osoby może świadczyć nadany mu przez media przydomek „Wujek Bill”.
Późniejsze życie i śmierć W 1960 wrócił do Anglii i zajął się pracą nad swoimi pamiętnikami. W tym samym roku został podniesiony do wyższej godności w hierarchii brytyjskiej szlachty, otrzymując dziedziczny tytuł wicehrabiego. Równocześnie zasiadał w radach nadzorczych wielu firm. Mianowano go także na głównie honorowe, lecz bardzo prestiżowe stanowisko gubernatora Zamku w WindsorzeS. Żerko, Biograficzny leksykon II wojny światowej, Poznań 2013, s. 372..