w kodzie NATO znana jest pod oznaczeniem Nanuchka II.Wersja ta miała znacznie zredukowane możliwości uderzeniowe, porównywalne z dwukrotnie mniejszymi kutrami rakietowymi proj.1241RE, przy nawet słabszym uzbrojeniu artyleryjskim.
Łącznie zbudowano 47 okrętów wszystkich wersji (budowy jeszcze jednego rozpoczętego nie ukończono), z czego 10 stało się przedmiotem eksportu (projektu 1234E – 3 do Indii, 3 do Algierii i 4 do Libii).
thumb|Korweta proj.1234 (Nanuchka I)
Wersje Nanuchka I (projekt 1234) – podstawowa wersja, zbudowano 20 okrętów20 okrętów pr.1234 i 16 pr.1234.1 według .Część publikacji podaje liczby 18 okrętów proj.1234 i 17 proj.1234.1., które zaczęły wchodzić do służby w 1970.Uzbrojenie to 6 wyrzutni pocisków przeciwokrętowych P-120, 1 zdwojona wyrzutnia pocisków przeciwlotniczych Osa-M i jedna zdwojona armata kaliber 57 mm AUAK-725. Nanuchka II (projekt 1234E) – wersja eksportowa wyposażona w 4 pociski przeciwokrętowe P-20, pociski przeciwlotnicze Osa-M i zdwojoną armatę kaliber 57 mm (10 okrętów) Nanuchka III (projekt 1234.1) – zbudowano 16 okrętów, jest to modernizacja podstawowej wersji 1234, w której zamiast działa 57 mm zamontowano działo 76 mm AK-176 i zestaw obrony bezpośredniej kaliber 30 mm AK-630 Nanuchka IV (projekt 1234.7) – jeden okręt („Nakat”) w służbie 1987–2012, przeznaczony do testowania