Brestowa zbudowana jest z granitowo-gnejsowych skał. Wierzchołek i stoki trawiaste, dołem – zwłaszcza od północy – skaliste. Dawniej były to tereny pastwiskowe. Rosnący na nich sit skucina brunatnieje już pod koniec lata, co nadaje stokom czerwone zabarwienie. Z odkrytego wierzchołka i grani rozległe widoki. Szczególnie dobrze widać stąd pobliską Osobitą i Siwy Wierch oraz całą Dolinę Rohacką z wznoszącymi się nad nią szczytami.
W 1861 r. trawersowania szczytu dokonał Kazimierz Łapczyński (posługiwał się nazwą Salatin).
Masyw ma duże walory narciarskie. U jego podnóża w Dolinie Salatyńskiej znajduje się wyciąg narciarski. W czasie II wojny światowej na zboczach Brestowej (na Skrajnym Salatynie) w leśnej chatce znajdował się partyzancki szpital. Ranni słowaccy i rosyjscy partyzanci po rozbiciu ich oddziału przez Niemców znaleźli się w trudnej sytuacji. W lutym 1945 r. uratowani zostali przez wyprawę TOPR, która w ciężkich warunkach śnieżnej zawiei przetransportowała ich przez Łuczniańską Przełęcz do Zakopanego.
Szlaki turystyczne – czerwony szlak biegnący główną granią. Czas przejścia od Banikowskiej Przełęczy na Brestową: 2:30 h, z powrotem 2:40 h Czas przejścia z Brestowej na przełęcz Palenica Jałowiecka 45 min, ↑ 1 h – niebieski szlak ze Zwierówki przez Skrajny Salatyn. Czas przejścia: 3 h, ↑ 2:15 h
Bibliografia
Kategoria:Szczyty słowackich Tatr Kategoria:Szczyty Tatr Zachodnich