Obronił tytuły mistrzowskie w chodzie na 20 kilometrów na igrzyskach śródziemnomorskich w 1991 w Atenach i mistrzostwach świata w 1991 w Tokio (wyprzedził wówczas Michaiła Szczennikowa i Jauhienija Misiulę ze Związku Radzieckiego. Na swych czwartych igrzyskach olimpijskich w 1992 w Barcelonie zajął 4. miejsce w chodzie na 20 kilometrów.
Ośmiokrotnie startował w pucharze świata, zawsze w chodzie na 20 kilometrów, zajmując następujące miejsca: 1977 w Milton Keynes – 4. miejsce, 1979 w Eschborn – dyskwalifikacja, 1981 w Walencji – 6. miejsce, 1983 w Bergen – 4. miejsce, 1985 w St. John's – 2. miejsce, 1987 w Nowym Jorku – 7. miejsce, 1989 w L’Hospitalet – 6. miejsce i 1991 w San Jose – 8. miejsce.
Podczas mistrzostw Włoch na różnych dystansach wywalczył aż 20 złotych medali: chód na 10 0000 m – 1979 i 1981–1985 chód na 15 km – 1987 chód na 20 km – 1978, 1980–1986, 1988 chód na 50 km – 1985, 1986 i 1990 W hali był mistrzem Włoch w chodzie na 5000 metrów w 1984.
3 października 1992 w Cuneo ustanowił rekordy świata w chodzie dwugodzinnym (29 5732 m) i w chodzie na 30 000 metrów (2:01:44,1).