Ronnie Peterson (ur. 14 lutego 1944 w Örebro, zm. 11 września 1978 w Mediolanie) – szwedzki kierowca wyścigowy.
Życiorys Pierwszy znaczący sukces odniósł w 1969 roku, wygrywając wyścig Formuły 3 towarzyszący Grand Prix Monako. W Formule 1 zadebiutował w 1970 roku w barwach zespołu March. W 1973 roku wygrał swoje pierwsze wyścigi w karierze oraz ustanowił rekord 9 zdobytych pole position w jednym sezonie. W 1978 roku został zawodnikiem zespołu Lotus, gdzie startował u boku Mario Andrettiego.
W trakcie kariery w Formule 1 wziął udział w 123 wyścigach Grand Prix. Odniósł 10 zwycięstw, 26 razy stawał na podium, 14 razy zdobywał pole position, 9 razy ustanawiał najszybsze okrążenie oraz zdobył łącznie 206 punktów.
10 września 1978 roku podczas startu do Grand Prix Włoch na torze Monza uczestniczył w masowym karambolu, w którym brały udział również bolidy m.in. Jamesa Hunta, Riccardo Patrese, Vittorio Brambilli, Hansa-Joachima Stucka, Patricka Depaillera, Didiera Pironiego, Dereka Daly'ego, Claya Regazzoniego i Bretta Lungera. Bolid Petersona uderzył w barierę ochronną i zaczął się palić. Kierowca został wyciągnięty z płonącego wraku przez innych zawodników – Hunta, Regazzoniego oraz Depaillera – nim doznał poważniejszych oparzeń, odniósł jednak skomplikowane złamania kończyn dolnych.