Dlatego też po Hymnie, kapłan śpiewa wezwanie: „Wszystkich was, prawowiernych [prawosławnych] chrześcijan, niechaj wspomni Chrystus Bóg w Królestwie Swoim”.
Jako stała część liturgii, doczekał się wielu rozbudowanych opracowań wielogłosowych przez licznych kompozytorów. Pomimo iż jest relatywnie krótki, jego pierwszą część śpiewa się długo, powoli, z powtarzaniem słów. Jest to spowodowane tym, że w czasie tego hymnu celebrans odmawia bardzo długie modlitwy, a następnie przygotowuje i wynosi procesjonalnie Święte Dary przed ikonostas, po czym, po odśpiewaniu przez celebransa oracji, następuje druga część Hymnu, kiedy dokonuje się Wielkiego Wejścia z Darami Ofiarnymi. Muzykę opracowali m.in. D.S. Bortniański, M.I. Glinka, P. Czajkowski, A.F. Lwow.
Hymn zaprasza zgromadzonych wiernych, porównanych do cherubinów, czyli najwyższego z chórów anielskich, do przyjęcia Króla wszechświata, który nadchodzi z zastępami aniołów. Cherubikon akcentuje symboliczne znaczenie Wielkiego Wejścia, czyli przeniesienia darów, jako uroczystego wjazdu Chrystusa do Jerozolimy.