Przez niemal osiemdziesiąt lat budynek ten stał nietknięty. Posiadał, jak wiele innych kościołów w pozostałych osadach archipelagu, trawiasty dach aż do 1865 kiedy uległ gruntownej i ważnej przebudowie. Trudne do utrzymania sklepienie z darni zmieniono na łupkowe, a całą konstrukcję znacznie wzmocniono diametralnie ją przebudowując.
Wiek XX przyniósł kolejne zmiany, choć już nie tak znaczące jak te z 1865. Jedną z nich było przedłużenie w 1935 miejsca dla chóru, a także budowa nowej zakrystii. Kolejne przedłużenie miało miejsce w 1968, znowu uległ mu chór, a także kilka pomniejszych pomieszczeń dzięki czemu dziś w kościele mieści się 58 ław z czego 14 na galerii.
Elementy wnętrza Dzwon z "Norske Löve" W ostatni dzień 1707 roku w zatoce Lambavík zatonął statek – własność Duńskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej, Norske Löve (Lew Norwegii), będący okrętem handlowym. Niewiele później, już w 1708 wyłowiony został dzwon z wraku. Ma na sobie monogram Kompanii, a także inskrypcję: "Danscke Ostindische Compagnies Scheb Nordische Löwe" (duń. Statek Duńskiej Kompanii Wschodnioindyjskiej Nordische Löwe). Dzwon ma 30 centymetrów długości, a średnica jego zewnętrznej obręczy wynosi 41,5 cm.