Na emeryturę przeszła w 1966.
Zainteresowania naukowe Haliny Turskiej obejmowały polszczyznę kresową (szczególnie wileńską), polszczyznę Adama Mickiewicza, związki językowe polsko-litewskie i polsko-białoruskie, komparatystykę słowiańską i indoeuropejską. Pierwszą publikację ogłosiła w 1929 na łamach „Języka Polskiego” (Kilka uwag o rymach Mickiewicza). Praca ta, podobnie jak rozprawa doktorska, poświęcona była polszczyźnie kresowej w wersji pisanej (artystycznej), ale Turska zajmowała się także w tym czasie językiem mówionym, czego efektem był ceniony szkic Język polski na Wileńszczyźnie (w zbiorze Wilno i ziemia wileńska, 1930). Wieloletnie badania nad związkami językowymi polsko-litewsko-białoruskimi na kresach znalazły podsumowanie we wspomnianej wyżej rozprawie habilitacyjnej, która została opublikowana jedynie we fragmencie (ocalało osiem arkuszy wydawniczych ze złożonych do druku dwudziestu) i to po śmierci autorki (w zbiorze Studia nad polszczyzną kresową, 1982). W okresie powojennym Turska planowała zrekonstruować pracę, szczególnie część o związkach polsko-białoruskich, nie udało się jej jednak tego zamiaru zrealizować.