oprócz wzorów włoskich widoczna jest odmiana baroku klasycyzującego czas panowania władców saskich, okres późnego baroku, w którym dominują wzory włoskie, rokoko francuskie i drezdeńskie, a także powstaje swoisty styl tzw. barok wileński.
Początki baroku w Polsce Architektura sakralna Barok pojawił się pod koniec XVI wieku, w okresie dominacji w architekturze polskiej stylistycznej formy późnego renesansu z przewagą manieryzmu. Prekursorami nowego stylu byli jezuici, sprowadzeni do Polski w 1564 r., cieszący się poparciem dworu i magnaterii. W Polsce, podobnie jak w innych krajach Europy, pierwsze barokowe kościoły, budowane przez architektów – zakonników, były wzorowane na rzymskim Il Gesù. Do tego typu realizacji powstałych w ówczesnych granicach Rzeczypospolitej należą: kościół w Nieświeżu (1584–1593) (jako pierwszy barokowy kościół w Rzeczypospolitej), zbudowany przez Giovanniego Marii Bernardoniego jako trójnawowa bazylika z kopułą nad skrzyżowaniem nawy głównej z transeptem i dwoma parami kaplic przylegających do naw bocznych.