Pstry Ogon (także Cętkowany Ogon, w języku lakota Sinte Galeshka, ang. Spotted Tail, ur. ok. 1823, zm. 5 sierpnia 1881) – wódz Indian z północnoamerykańskiego plemienia Siuksów Brulé, dowódca, jeden z głównych zwolenników pokojowych relacji z Amerykanami.
Życiorys Urodził się ok. 1823 r. (według niektórych źródeł w 1833) nad White River w obecnej Dakocie Południowej lub w pobliżu dzisiejszego Laramie w Wyomingu. W młodości waleczny wojownik, wyróżniający się w walkach z Paunisami. 19 sierpnia 1854 r. dowodził wojownikami Brulé, którzy pokonali oddział płk. Johna Grattana pod Fort Laramie. Wyróżnił się też 3 września 1855 r. w bitwie pod Ash Hollow w Nebrasce z odwetową wyprawą US Army pod wodzą płk. Williama Harneya, w której został czterokrotnie ranny. Po poddaniu się z honorami Harneyowi został zesłany do więzienia, ale wkrótce ułaskawiono go. Po roku pobytu wśród białych wrócił do swego plemienia jako orędownik pokojowych relacji z Amerykanami. W latach 1863–1864 kilkakrotnie spotykał się na naradach z nimi, występując w obronie Siuksów, ale opowiadając się za pokojowym rozwiązywaniem narastających na pograniczu konfliktów. 6 i 7 stycznia 1865 r. dowodził jednak atakiem na Julesburg w Kolorado, będącym odwetem Indian za masakrę nad Sand Creek.