W 1975 roku pojawiły się pierwsze minifigurki. Początkowo ludziki nie miały ruchomych nóg ani rąk. Miały one walcowate żółte głowy, nakrywane osobnym nakryciem głowy, podobne kształtem do obecnych, lecz gładkie, pozbawione rysunku twarzy. Reszta ciała była złożona z zaledwie dwóch elementów: tułowia z zaznaczonym zarysem ramion ułożonych wzdłuż boków ciała oraz z elementu symbolizującego biodra i złączone nogi. Docelowym założeniem było jednak to, żeby ludziki do zabawy były w miarę ruchome, tzn. żeby można było zmieniać położenie nóg i rąk. Wiązało się to z zamierzeniem wypuszczenia na rynek pierwszych, tematycznych zestawów: Kosmosu i Rycerzy.
Przełom mały|Patent z 1979 W 1978 roku ruszyła masowa produkcja ruchomych minifigurek, niezmienionych pod względem konstrukcyjnym do chwili obecnej. Twórcą prototypu minifigurki był Jens Nygård Knudsen, a w 1979 roku została ona opatentowana w USA. Figurki zaczęły się składać z sześciu rodzajów elementów: ruchomych niezależnie nóg połączonych z biodrami (jeden element), tułowia, rąk, dłoni, głowy, oraz włosów albo nakrycia głowy (kapelusze, czapki, kaski itp.). Tułów wraz z rękami i dłońmi występuje w zestawach jako jedna część, ale mogą one być rozłączane. Nogi, ręce, dłonie i głowa były ruchome, a dłonie mogły chwytać specjalne klocki (np. narzędzia).