W 1989 został sekretarzem Komitetu Obywatelskiego, z którego poparciem uzyskał mandat posła X kadencji. Jako poseł Obywatelskiego Klubu Parlamentarnego pracował w centralnej komisji weryfikującej funkcjonariuszy Służby Bezpieczeństwa, zajmował się także wojskowymi służbami specjalnymi. W trakcie kadencji przeszedł do KP Unii Demokratycznej, wcześniej działał w Forum Prawicy Demokratycznej. W wyborach w 1991 bez powodzenia ubiegał się o poselską reelekcję. W 1992 dołączył do Partii Konserwatywnej, w 1993 bezskutecznie kandydował z jej ramienia do Senatu w okręgu częstochowskim. Później wycofał się z działalności partyjnej.

W latach 1991–1992 był pracownikiem „Życia Warszawy”, w 1992 zastępcą redaktora naczelnego dziennika „Życie Częstochowy”, w latach 1992–1995 dziennikarzem „Dziennika Częstochowskiego 24 godziny”, a od 1995 do 2002 „Gazety Częstochowskiej”. Od 2004 stały felietonista częstochowskiego tygodnika regionalnego „7 Dni”. W 2002 został zatrudniony w biurze prasowym częstochowskiego urzędu miasta, był pełnomocnikiem i doradcą prezydenta miasta. Jest autorem książek o historii najnowszej i historii Częstochowy.

W 2011 odznaczony przez prezydenta Bronisława Komorowskiego Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski.