Jest nie do pomyślenia, że ci, którzy sprzeciwiają się faszyzmowi na całym świecie, jeśli zostali poprawnie poinformowani o politycznym dorobku i perspektywach pana Begina, mogą wspierać ruch, który on reprezentuje.
Sygnatariusze listu pisali dalej:
Incydent w Dajr Jasin pokazuje charakter i działania „Partii Wolności”. Wewnątrz żydowskiej społeczności, pochwalali oni mieszaninę ultranacjonalizmu, mistycyzmu religijnego i supremacji rasowej. Podobnie jak inne partie faszystowskie, byli oni używani do łamania strajków, jak również naciskali na destrukcję wolnych związków zawodowych. Proponowali związki korporacyjne, tak jak w modelu faszyzmu włoskiego.
Pomimo tej krytyki, w pierwszych wyborach parlamentarnych w Izraelu w 1949 roku, Herut otrzymał liczbę głosów wystarczającą do zapewnienia mu 14 miejsc. Oznaczało to, że stał się on czwartą partią w Knesecie, podczas gdy Hatzohar nie przekroczył progu wyborczego i zakończył wkrótce potem swą działalność. W trakcie kadencji pierwszego Knesetu, partia utraciła dwa mandaty, ponieważ Ari Żabotyński i Hillel Kook opuścili partię i zasiadali w ławach parlamentarnych jako deputowani niezrzeszeni.